Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2013

Quote of the day challange! -3

Τελικά ανακάλυψα, ότι μου αρέσουν πολύ αυτές οι φράσεις που αν και τόσο μικρές & απλές, είναι τόσο σοφές!
Ας γίνει ο καθένας μας, με όποιο τρόπο μπορεί, η καλύτερη έκδοση του! 
Αυτό θα έχει αξία και για τον κόσμο μας!

"Η ζωή σου είναι το μήνυμα σου, στον κόσμο. 
Σιγουρέψου, ότι εμπνέει".
 Ελεύθερη μετάφραση.

Πολλά φιλιά & ένα υπέροχο βράδυ, σε όλους σας!



Υ.Γ.Ευχαριστώ πολύ, για τα σχόλια σας.Στην πρώτη ευκαιρία, θα επιστρέψω ν΄απαντήσω.

Τρίτη, 25 Ιουνίου 2013

Πέμπτη, 20 Ιουνίου 2013

Quote of the day challange!


Quote of the day challange
"Τι γίνεται εδώ:

Αυτή η πρόκληση έχει να κάνει με στιχάκια,ή αλλιώς quotes. Στιχάκια για την αγάπη, για τη φιλία, για τη ζωή, για τα όνειρα, στιχάκια από μεγάλες προσωπικότητες, είτε από αρχαίους φιλόσοφους, είτε από τον αγαπημένο σας σταρ του cinema. Έτσι,όποτε θέλετε, μπορεί να είναι κάθε μέρα, μπορεί σε κάθε σας ανάρτηση, μπορεί μία φορά την εβδομάδα ή μία φορά το μήνα, βάζετε μια εικόνα με ένα στιχάκι που θέλετε να μοιραστείτε. Τις εικόνες μπορείτε να τις βρίσκετε από το google ή από οποιαδήποτε ιστοσελίδα θέλετε, ή ακόμη μπορείτε να τις φτιάχνετε εσείς αν μπορείτε! (είτε χειροποίητα είτε ηλεκτρονικά)  Αυτή η πρόκληση ξεκινάει από αύριο και διαρκεί μέχρι. . . .μέχρι να βαρεθούμε!! Σκοπός της είναι να να αντλούμε δύναμη και αισιοδοξία από διάφορα στιχάκια καθώς και έμπνευση! Θα χαρώ πολύ πολύ να συμμετέχετε!"
Αυτά λέει  η φίλη Βασιλική από http://basilikis-art.blogspot.gr, και είναι μια πολύ όμορφη ιδέα.Επισκεφθείτε για περισσότερες λεπτομέρειες.

Σήμερα είναι η πρώτη μου ανάρτηση.Καλή συνέχεια & φιλιά σε όλους!

Είσαι ελεύθερος, να είσαι ευτυχισμένος.
#quoteofthedaychallenge.

Τρίτη, 18 Ιουνίου 2013

10 πράγματα που πρέπει,ΝΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΕΙΣ, λίγο πριν πεθάνεις.

Με έβαλε σε πολλές σκέψεις, και κάποια σημεία, θέλω να τα παλέψω πολύ ακόμα, για να έρθει η ώρα, που θα τα πω.
Θα ήθελα ειλικρινά, να μάθω τι νιώσατε εσείς, διαβάζοντας το.
..............................

Πολλά φεγγάρια από τώρα, λίγο πριν πάρεις την τελευταία σου ανάσα, ελπίζω, για το καλό σου, να είσαι σε θέση να επαναλάβεις τα εξής δέκα πράγματα. Ειλικρινά.
"Ζήσε με πρόθεση. Περπάτησε μέχρι την άκρη. Άκουσε. Εξασκήσου στην πρακτική. Παίξε με την εγκατάλειψη. Γέλα. Επέλεξε χωρίς να μετανιώσεις. Εκτίμησε τους φίλους σου. Συνέχισε να μαθαίνεις. Κάνε αυτό που αγαπάς. Ζήσε σαν να αυτό να είναι τα πάντα."
Mary Anne Radmacher




 1. Ακολούθησα την καρδιά και τη διαίσθηση μου
Όπως είπε και ο Steve Jobs:
"Ο χρόνος σου είναι περιορισμένος. Μην τον σπαταλάς ζώντας τη ζωή κάποιου άλλου. Μην παγιδεύεσαι από δόγματα, τα οποία είναι αποτέλεσμα της σκέψης άλλων ανθρώπων. Μην αφήνεις τον θόρυβο από την γνώμη των άλλων να πνίξει την εσωτερική σου φωνή, την καρδιά και την διαίσθηση σου. Αυτά, κατά κάποιο τρόπο, ήδη γνωρίζουν τι πραγματικά θέλεις να γίνεις. Όλα τα άλλα είναι δευτερεύοντα."

2. Είπα αυτά που είχα να πω
Ο καθένας έχει ένα μικρό φύλακα μέσα στο κεφάλι του. Βρίσκεται πάντα εκεί για να σε προσέχει. Γεννήθηκε και μεγάλωσε με την οικογένεια σου, τους φίλους, τους συνάδελφους και την κοινωνία γενικότερα και ο μοναδικός τους σκοπός είναι να σε προσέχει και να βεβαιωθεί ότι είσαι στο σωστό δρόμο. Και όταν εξοικειωθείς με την παρουσία του φύλακα σου, αρχίζεις να σκέφτεσαι ότι η απόψεις του για το τι είναι αποδεκτό και τι όχι είναι απόλυτες αλήθειες. Αλλά οι απόψεις του φύλακα δεν είναι αλήθειες, είναι απλά απόψεις – ισχυρές απόψεις που έχουν την δυνατότητα να κάνουν πλύση εγκεφάλου και να εξαφανίσουν τις δικές σου απόψεις αν δεν είσαι προσεκτικός.
Θυμήσου, ο φύλακας σου είναι απλά φύλακας, απλά παρακολουθεί. Δεν μπορεί να σε ελέγξει πραγματικά. Δεν μπορεί να κάνει τίποτα αν αποφασίσεις να ξεσηκωθείς και να πάς ενάντια.
Όχι, δεν θα πρέπει να αρχίσεις να βρίζεις τυχαία και να συμπεριφέρεσαι σαν χαζός. Αλλά πρέπει να πεις αυτά που πρέπει να πεις, όταν πρέπει να τα πεις. Μπορεί να είναι η μόνη σου ευκαιρία για να το κάνεις.
Μην λογοκρίνεις τον εαυτό σου. Πες την αλήθεια. Τη δικιά σου αλήθεια.

3. Έκανα αυτό που έπρεπε να κάνω
Κάθε πρωί έρχεσαι αντιμέτωπος με δυο επιλογές: Μπορείς απλά μα ακολουθήσεις την μέρα μη γνωρίζοντας τι πρόκειται να συμβεί και απλά να αντιδράς στα γεγονότα στιγμιαία ή μπορείς να περάσεις τη μέρα κατευθύνοντας τη ζωή σου και κάνοντας τις δικές σου αποφάσεις και το δικό σου πεπρωμένο.
Το σπουδαιότερο δώρο που έχουν οι εξαιρετικά επιτυχημένοι άνθρωποι έναντι των μέσων ανθρώπων, είναι η ικανότητα τους να αναλαμβάνουν δράση – να κάνουν κάτι ώστε να βρεθούν από εκεί που είναι τώρα εκεί που θέλουν να είναι. Και όχι, δεν πρόκειται να είναι εύκολο. Αλλά στο τέλος, το να πάσχεις από τον πόνο της πειθαρχίας ενώ κάνεις αυτό που χρειάζεται να κάνεις είναι πολύ ευκολότερο από το να υποφέρεις από λύπη και απογοήτευση που ποτέ δεν εκπλήρωσες κανένα από τα όνειρα σου.

4. Έκανα τη διαφορά
Πράξε σαν αυτό που κάνεις να κάνει τη διαφορά. Το κάνει.
Στη ζωή, ότι δίνεις παίρνεις. Όταν έχεις μια θετική επίδραση στη ζωή κάποιου άλλου, έχεις μια θετική επίδραση και στη δική σου ζωή. Κάνε κάτι μεγαλύτερο από εσένα – κάτι που θα βοηθήσει κάποιον άλλο να είναι χαρούμενος ή να υποφέρει λιγότερο.
Κάνοντας κάτι καλό για κάποιον μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Ίσως όχι ολόκληρο τον κόσμο, αλλά τον δικό τους κόσμο.

5. Ξέρω τι είναι η πραγματική αγάπη
Η εύρεση ενός συντρόφου ή φίλου δεν είναι το να προσπαθείς να μεταμορφώσεις τον εαυτό σου στην τέλεια εικόνα αυτού που πιστεύεις ότι θέλουν. Είναι το να είσαι ακριβώς αυτός που είσαι και έπειτα να βρεις κάποιον που το εκτιμά αυτό. Οι σχέσεις πρέπει να επιλέγονται με σύνεση. Είναι καλύτερα να είσαι μόνος, παρά με κακή παρέα. Δεν υπάρχει λόγος να βιαστείς. Αν κάτι είναι γραφτό να συμβεί, θα συμβεί – το σωστό χρόνο, με το σωστό πρόσωπο και για τον καλύτερο λόγο.
Όπως συμβαίνει με όλα τα θέματα της καρδιάς, υπάρχει ένα μαγικό συστατικό στο να βρεις την αγάπη. Δεν υπάρχουν συμπτώσεις. Τα πάντα συμβαίνουν για κάποιο λόγο. Η αγάπη είναι ωραία και απρόβλεπτη. Το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να ξεκινήσεις για να γίνεις όσο πιο σημαντικό πρόσωπο μπορείς. Το σύμπαν θα ξέρει όταν είσαι έτοιμος και τότε, η αληθινή αγάπη θα συμβεί, απροσδόκητα.

6. Είμαι χαρούμενος και ευγνώμων.
Πολύ λίγα χρειάζονται για να δημιουργήσεις ευτυχία. Βρίσκεται μέσα σου, στον τρόπο σκέψης σου. Το πώς βλέπεις τον εαυτό σου και τον κόσμο σου είναι συνειδητές επιλογές και συνήθειες. Ο φακός που θα επιλέξεις για να δεις καθορίζει το πώς αισθάνεσαι για τον εαυτό σου και για τα πάντα γύρω σου. Πρέπει να επιλέξεις να είσαι χαρούμενος.
Ένα μεγάλο μέρος αυτού είναι το να είσαι ευγνώμων για αυτά που έχεις. Όπως είπε και ο Mick Jagger κάποτε, "Δεν μπορείς πάντα να έχεις αυτό που θέλεις, αλλά αν προσπαθήσεις μερικές φορές ίσως βρεις αυτό που χρειάζεσαι". Κοίτα τριγύρω σου. Εκτίμησε τα πράγματα που έχεις αυτή τη στιγμή. Πολλοί άνθρωποι δεν είναι τόσο τυχεροί.

7. Είμαι περήφανος για τον εαυτό μου.
Είσαι ο καλύτερος σου φίλος και ο μεγαλύτερος σου κριτικός. Ανεξάρτητα από τις απόψεις των άλλων, στο τέλος της ημέρας η μόνη αντανάκλαση στον καθρέφτη θα είναι η δική σου. Το πώς αισθάνεσαι για το άτομο που βλέπεις είναι ζωτικής σημασίας για την μακροπρόθεσμη ευημερία σου.
Το να είσαι περήφανος για τον εαυτό σου σημαίνει ότι έχεις ισχυρή αυτοεκτίμηση. Οι άνθρωποι που είναι περήφανοι για τους εαυτούς τους τείνουν να έχουν πάθη στη ζωή, να νιώθουν ικανοποιημένοι και να γίνονται καλά παραδείγματα για τους άλλους. Χρειάζεται να οραματιστείς το άτομο που θα ήθελες να γίνεις και να καταβάλλεις κάθε δυνατή προσπάθεια να μεγαλώσεις σαν αυτό το άτομο.
Το να είσαι υπερήφανος δεν είναι το να κοκορεύεσαι το πόσο σπουδαίος είσαι. Είναι περισσότερο το να γνωρίζεις σιωπηλά ότι αξίζεις πολλά. Δεν είναι το να σκέφτεσαι ότι είσαι τέλειος – γιατί κανείς δεν είναι – αλλά το να γνωρίζεις ότι είσαι άξιος να σε αγαπήσουν και να σε αποδεχτούν. Ενίσχυσε την αυτοπεποίθηση του, αναγνωρίζοντας τα επιτεύγματα σου και αναδεικνύοντας τα. Αναγνώρισε τις θετικές σου ιδιότητες και όταν συναντήσεις μια ιδιότητα του εαυτού σου για την οποία δεν είσαι περήφανος, μην μελαγχολήσεις λυπημένος. Κάνε προληπτικές εργασίας για να την διορθώσεις.

8. Έγινα η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου
Είναι μια καλή ιδέα να είσαι ο εαυτό σου, όχι απλά επειδή κάθε άλλος εαυτός είναι πιασμένος, αλλά επειδή το να προσπαθείς να γίνεις οτιδήποτε άλλο συνήθως δεν σε πάει μακριά. Προσπαθώντας να γίνεις κάποιος άλλος χάνεις την προσωπικότητα σου. Η δύναμη, η επιτυχία και η ικανοποίηση προέρχονται από το να είσαι άνετα κάτω από το δικό σου δέρμα.
Η Judy Garland είπε κάποτε, "Πάντα να είσαι μια πρώτη εκδοχή του εαυτού σου αντί να είσαι μια δεύτερη εκδοχή κάποιου άλλου". Ζήσε με αυτή τη δήλωση. Αν δεν είσαι ο εαυτός σου, δεν ζεις πραγματικά – απλά υπάρχεις.
Θυμήσου, σε κάθε δεδομένη στιγμή, βρίσκεσαι σε ανταγωνισμό με ένα άτομο μόνο – τον εαυτό σου. Ανταγωνίζεσαι να γίνεις όσο καλύτερος μπορείς.

9. Συγχώρεσα αυτούς που με πλήγωσαν
Όλοι έχουμε πληγωθεί από κάποιο άλλο πρόσωπο κάποια στιγμή – προδωθήκαμε άσχημα, η εμπιστοσύνη εξαφανίστηκε, καρδιές πληγώθηκαν. Και ενώ αυτός ο πόνος είναι φυσιολογικός, μερικές φορές διαρκεί για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Ξαναζούμε αυτό τον πόνο – ξανά και ξανά – και δυσκολευόμαστε να τον αφήσουμε πίσω.
Αυτό προκαλεί προβλήματα. Όχι μόνο μας κάνει δυστυχισμένους, αλλά μπορεί να καταστρέψει σχέσεις, να μας αποσπάσει την προσοχή από την εργασία, την οικογένεια και άλλα σημαντικά πράγματα, να μας κάνει να διστάζουμε να ανοιχτούμε σε νέα πράγματα και ανθρώπους. Μένουμε παγιδευμένοι σε ένα φαύλο κύκλο οργής και θυμού και χάνουμε την ομορφιά της ζωής.
Οι κακίες είναι χάσιμο της τέλειας ευτυχίας. Το να συγχωρείς είναι το να αφήνεις ένα φυλακισμένο ελεύθερο και να ανακαλύπτεις ότι αυτός ο φυλακισμένος ήσουν εσύ.

10. Δεν μετανιώνω για τίποτα.
Αυτό αποτελεί ένα σύνολο των προηγούμενων εννέα προτάσεων.
Ακολούθησε την καρδιά σου. Να είσαι ο αληθινός σου εαυτός. Κάνε αυτό που χρειάζεται για να εκπληρώσεις τα όνειρα σου. Να είσαι ευγενικός με τους άλλους. Πρόσφερε βοήθεια όταν είσαι σε θέση να το κάνεις. Αγάπα αυτούς που το αξίζουν και προστάτευσε τον δεσμό αυτό. Εκτίμησε όλα τα πράγματα που έχεις. Χαμογέλα. Γιόρτασε τις μικρές σου νίκες. Μάθε από τα λάθη σου. Συγχώρεσε. Και άφησε να φύγουν τα πράγματα που δεν μπορείς να αλλάξεις.



Πηγή: dailyarticle.gr

Κυριακή, 16 Ιουνίου 2013

Μια ανάρτηση, με λίγο απ΄όλα!!!!!

Καλησπέρα, καλησπέρα!
Σήμερα η ανάρτηση θα έχει λίγο από όλα!Βλέπετε δεν μου έβγαινε αλλιώς!
Πρώτα ένα μεγάλο ευχαριστώ για τα σχόλια που αφήσατε στη προηγούμενη ανάρτηση.Θα επιστρέψω να σας απαντήσω.(ξέρω..ξέρω...τώρα τελευταία δεν απαντώ πολύ συχνά στα σχόλια σας,   να ξέρετε το "φέρω βαρέως", μα μόλις ο χρόνος μου το επιτρέψει, θα ανατρέξω πίσω και θα απαντήσω σε όλα!!promise!!!)

ΘΕΜΑ 1ο!
Παπουτσοδιαγωνισμός!
Το νέο blog http://zouzounaslife.blogspot.gr προκύρηξε διαγωνισμό παπουτσιών κι αν, και δεν το ξέρετε, έχω μεγάλο θέμα, με τα παπούτσια.
Αποφάσισα να συμμετέχω λοιπόν στον διαγωνισμό της νέας μας φίλης με τα παρακάτω:
όπως θα καταλάβατε έχω ιδιαίτερη αγάπη στα ψηλοτάκουνα, τόσο μεγάλη ..η..η...,που τα φοράω σε καθημερινή βάση.









Όμως προσωρινά, τα έχω αποχωριστεί και θα σας δείξω τον λόγο

Ναι ακριβώς! όπως είδατε 2 δάχτυλα, μπαταρισμένα, για την ακρίβεια σπασμένα σε νάρθηκα και το πόδι μου πρησμένο. Τη περασμένη Κυριακή, κουβαλώντας τα χαλιά, πήρα σβάρνα έναν καναπέ που είχα μετακινήσει (χι..χι..η ανεπρόκοπη Ιούνιο μήνα, να ξεστρώνω, αλλά η "Πανελλήνια" είχα ασκήσει βέτο "ανακατωσούρες, γενικές κ.α. στο σπίτι afterr εξετάσεων")
Τ α ψηλοτάκουνα μου λοιπόν μετά 10 μέρες ακόμα...σνιφ!
Μπορείτε να ψηφίζετε στο blog  της Ζουζούνας, όπως λέει η ίδια :Αναρτάς τα αγαπημένα σου παππούτσια και μας το λες... εδώ με σχόλιο... Θα αναρτήσω τις φωτογραφίες και θα έρθουν οι κόσμοι να ψηφίσουν.
 Απο τις 12 το μεσημέρι της Δευτέρας, ως τις 12, το μεσημέρι της Τρίτης. 
Πέραν του διαγωνισμού όμως, επισκεφθείτε τη νέα φίλη, έχει απίστευτο χιούμορ!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΘΕΜΑ 2ο
Decoupage.Έχω καιρό να σας δείξω τι φτιάχνω.όμως σήμερα αφού είχα πάρει τη φωτογραφική, έβγαλα το τελευταίο πόνημα μου.Ελπίζω να σας αρέσει!


Ριζόχαρτο και ακρυλικά.

ΘΕΜΑ 3ο και σοβαρότερο!
Σήμερα η γιορτή του πατέρα κι εγώ τιμώ τον δικό μου πατέρα!Τον μπαμπούλη μου!Τον πιο καλό πατέρα του κόσμου .



Θα αναρωτιέστε τι είναι αυτά!
Λατρεύω τον Μπουσκάλια, τον δάσκαλο της αγάπης!έχω όλα του τα βιβλία.
Το συγκεκριμένο το πήρα το διάβασα, το σημείωσα, πολλές φορές δάκρυσα και άλλες τόσες ταυτίστηκα... και στο τέλος, σε περασμένη γιορτή του πατέρα, εδώ και πολλά χρόνια, το δώρισα στον μπαμπά μου.
Τώρα που η μικρή έδινε Πανελλήνιες, τους πρότεινε η φιλόλογος τους, η χαρισματική!!!,εκτός των άλλων, να διαβάσουν και το συγκεκριμένο βιβλίο.
Οπότε το πήρα για λίγο, από τον μπαμπά μου, για να το διαβάσει η μικρή και ..όπως το ξεφύλλιζα, σε πολλά σημεία, είδα το στίγμα των δακρύων που πέφτουν και στεγνώνουν στο χαρτί και ήταν πάντα σε όλες τις σελίδες που είχα σημειώσει.
Ο δικός μου ο μπαμπάς, ο βασιλιά ς μου, ο δυνατός μπαμπάς μου, διάβαζε το βιβλίο και έκλαιγε!!!!!!!!!!!!!!ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ, ΜΠΑΜΠΑ ΜΟΥ!!!!!!!!!!!!!

..και βέβαια, μη ξεχνιόμαστε, θύμισα στις κόρες μου, τη γιορτή του πατέρα.. κι εκείνες φρόντισαν να συγκινήσουν τον δικό τους μπαμπά!!!!!!(κι εμένα μαζί, δεν το κρύβω!)...... κι εγώ να ευχαριστήσω τον άντρα μου, που μου χάρισε 2 ήλιους και φεγγάρια μαζί, να φωτίζουν το δικό μου σύμπαν.. και που προσπαθεί διαρκώς, ώστε να είναι υποδειγματικός πατέρας για τα παιδιά μας.
Σας φιλώ γλυκά και να έχουμε μια όμορφη, καλοκαιρινή, γαλήνια και δημιουργική βδομάδα.

Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2013

Πως το χαμόγελο μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή!!!!

Σε όλους σας, αφιερωμένο το παρακάτω video!!!
To  είδα το μεσημέρι και σκέφθηκα να το μοιραστούμε.
Στη συνέχεια, πέρασα από πολλά σπιτάκια, που δεν είχα χρόνο πριν να περάσω και ένιωσα επιβεβλημένο, να το δημοσιεύσω σήμερα....  και να το αφιερώσω σε όλες εσάς, που με κάνετε να μη νιώθω ανόητη που ακόμα πιστεύω στις έννοιες ανθρωπιά, φιλία, αγάπη!
Αφιερώστε 15 λεπτά από το χρόνο σας και.......Χαμογελάτε λοιπόν γιατί χανόμαστε!!!!
Καλό Σαββατοκύριακο, με πολλά χαμόγελα!
ΥΓ1.Ναι, @iris η αγάπη..και το χαμόγελο διδάσκονται!
ΥΓ2.Περάστε από το "Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ" http://princess-airis.blogspot.gr/2013/06/blog-post_13.htmlκαι τη φίλη  @iris που το διαχειρίζεται, γιατί η αγάπη διδάσκεται και αυτό πρέπει να μεταδίδεται!

Οι σύγχρονοι ήρωες της καθημερινότητας!

Παρά την ανάγκη που έχει η ανθρωπότητα από ήρωες, όλοι ξέρουμε ότι το είδος παραείναι σπάνιο.


Κι όμως, αποδεικνύεται ότι δεν χρειάζεται κάποιος υπερδυνάμεις ή μπέρτες για να κάνει το καλό, απαιτείται απλώς βούληση να κάνει τη διαφορά και μια καρδιά τεράστια να χωρά όλο τον κόσμο!
Οι θαρραλέοι ήρωες της καθημερινότητας, που με αυταπάρνηση και προσωπικές θυσίες φέρνουν το καλό στους συνανθρώπους μας, λειτουργούν ως ιδανικό παράδειγμα για τους αξιοσημείωτους άθλους που μπορεί να πετύχει ο «απλός άνθρωπος» όταν το βάλει σκοπό.

Ιδού λοιπόν δέκα πρόσωπα που αφήνουν το στίγμα τους στις ζωές όσων έχουν την ανάγκη μας…

Doc Hendley – ΗΠΑ




Η έλλειψη πόσιμου νερού και οι συνεπαγόμενες ασθένειες σκοτώνουν κάθε χρόνο περισσότερα παιδιά από το AIDS, την ελονοσία και τη φυματίωση μαζί. Οι φρικιαστικές στατιστικές του μολυσμένου νερού είναι που ώθησαν τον Hendley, ο οποίος εργαζόταν ως μπάρμαν, να συγκεντρώσει κονδύλια για τον καθαρισμό του νερού σε παγκόσμια κλίμακα. Από το 2004, η Μη-Κυβερνητική Οργάνωσή του Wine to Water έχει αφήσει το στίγμα της σε Σουδάν, Ινδία, Καμπότζη, Ουγκάντα, Αιθιοπία, Περού, Νότια Αφρική και Κένια, προσφέροντας βιώσιμες πρωτοβουλίες για πόσιμο νερό εγκαθιστώντας συστήματα καθαρισμού και εκπαιδεύοντας τους ντόπιους στη λειτουργία τους. Χιλιάδες πηγάδια έχουν ανοιχτεί στις χώρες αυτές, με τον Doc Hendley να κάνει πράγματι τη διαφορά στις ζωές των ανθρώπων…

Jorge Munoz – ΗΠΑ




Ο Jorge Munoz έφτασε στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του ’80 με το καθεστώς του παράνομου μετανάστη. Όταν πήρε την πολυπόθητη υπηκοότητα το 1987, έβαλε σκοπό να βοηθήσει όσους ήταν στη θέση του: τις ορδές των εξαθλιωμένων και «λαθραίων» εργατών που κοιμόνταν κάτω από γέφυρες και στερούνταν τα βασικά για να στέλνουν τα χρήματα στα σπίτια τους. Ξεκίνησε λοιπόν να μαγειρεύει αρκετό φαγητό για να θρέψει όσους εργάτες μπορούσε στο Κουίνς, ενώ από το 2004 όλοι πλέον γνωρίζουν ότι κάθε μέρα στις 9:30 το βράδυ θα τους περιμένει ένα ζεστό πιάτο φαΐ σε προκαθορισμένο σημείο του νεοϋρκέζικου διαμερίσματος, είτε έχει καλό καιρό είτε βρέχει είτε χιονίζει. Ο άνθρωπος που έχει θρέψει περισσότερους από 70.000 συνανθρώπους του χρηματοδοτεί την επιχείρηση από το πενιχρό του υστέρημα: ο ίδιος εργάζεται ως οδηγός σχολικού λεωφορείου! Πώς να μην του απονείμει μετάλλιο ο πρόεδρος Ομπάμα τον Αύγουστο του 2010 για την ανθρωπιστική του δράση;

•Aki Ra – Καμπότζη



O Aki Ra ήταν ένα μικρό αγόρι όταν στρατολογήθηκε διά της βίας από τους Ερυθρούς Χμερ για να μετατραπεί σε παιδί-στρατιώτη. Μέχρι το 1983, είχε «στρώσει» μπόλικα ναρκοπέδια και είχε δώσει πολυάριθμες μάχες για λογαριασμό τους. Και όταν απελευθερώθηκε από την καταναγκαστική θητεία, αποφάσισε να καθαρίσει μόνος του τη χώρα από τα αναρίθμητα ναρκοπέδια! Χωρίς ειδικά εργαλεία, προστατευτικά μέσα και εκπαίδευση, με τη βοήθεια του μαχαιριού του ο Aki Ra απάλλασσε τη χώρα του στα κρυφά -αρχικά- από τις ενεργές νάρκες, και κατόπιν έκανε το σπίτι του μουσείο, με τους τουρίστες να συρρέουν για να απολαύσουν την πλούσια συλλογή των αφοπλισμένων ναρκών. Με εισιτήριο ένα δολάριο, το Μουσείο Ναρκών της Καμπότζης είχε γεννηθεί. Ο ίδιος ίδρυσε κατόπιν τη ΜΚΟ Cambodian Self Help Demining (CSHD) και έχει πια κυβερνητική άδεια αλλά και τη συνδρομή του ΟΗΕ για να συνεχίσει το έργο ζωής. Όσα μάλιστα παιδιά βρήκε τραυματισμένα ή εγκαταλειμμένα στα χωριά που επισκέφτηκε για τις επιχειρήσεις του τα υιοθέτησε, και σήμερα 29 παιδιά ζουν στο κέντρο που ίδρυσε γι’ αυτά, το Cambodia Landmine Relief Center…

Pushpa Basnet – Νεπάλ



Η Pushpa Basnet ήταν φοιτήτρια ακόμα στο Τμήμα Κοινωνικών Λειτουργών του Νεπάλ όταν επισκέφτηκε τις γυναικείες φυλακές του Κατμαντού για μια πανεπιστημιακή εργασία. Η θέα των παιδιών που ζούσαν πίσω από τα κάγκελα δίπλα στις έγκλειστες μητέρες τους την ώθησε να μαζέψει κονδύλια και να ιδρύσει ξενώνα και προγράμματα ανακούφισης των παιδιών. Η ΜΚΟ Early Development Center (ECDC) προσφέρει σχολικά μαθήματα, γεύματα, ιατρική περίθαλψη και χώρο για να ζήσουν και να αναπτυχθούν τα παιδιά, την ίδια ώρα που εκπαιδεύει τις κρατούμενες μητέρες τους σε χειροτεχνίες, για να είναι σε θέση να τα συνδράμουν οικονομικά. Περισσότερα από 100 παιδιά έχουν βοηθηθεί από τη ΜΚΟ της Basnet, που λειτουργεί εντελώς αυτόνομα…

Eugene & Minhee Cho – ΗΠΑ



Το ζευγάρι ήξερε βέβαια για τις τεράστιες ανισότητες που ταλανίζουν τον κόσμο, όταν τις αντίκρισε ωστόσο από πρώτο χέρι σκέφτηκε να κάνει κάτι γι’ αυτό: ίδρυσε λοιπόν τη ΜΚΟ One Day’s Wages στη βάση της δωρεάς ενός ημερομισθίου υπέρ όσων το έχουν ανάγκη. Το 2009 το ζευγάρι δώρισε στον οργανισμό το ετήσιο εισόδημά του για να δείξουν στον κόσμο ότι δεν απαιτούν κάτι από αυτούς που δεν έχουν ήδη κάνει και οι ίδιοι, γεγονός που θα άλλαζε το κλίμα: μέχρι σήμερα, το σωματείο έχει χρηματοδοτήσει περισσότερα από 40 projects στον πλανήτη, από ιατρική περίθαλψη και χορήγηση τροφής μέχρι εκπαιδευτικά προγράμματα και καθαρό νερό…

Narayanan Krishnan – Ινδία



Ο πολυβραβευμένος νεαρός σεφ Krishnan παράτησε τη λαμπρή και πολλά υποσχόμενη καριέρα του όταν είδε έναν άντρα να τρέφεται από τα σκουπίδια έξω από το εστιατόριο όπου εργαζόταν. Παραιτήθηκε αμέσως και μέσα σε έναν χρόνο είχε ιδρύσει το Akshaya Trust, με σκοπό να θρέψει και να φροντίσει όσους έχουν ανάγκη στην επαρχία της Ινδίας όπου ζει. Ο ίδιος έχει αναλάβει την κουζίνα: μαγειρεύει τρία λαχταριστά γεύματα την ημέρα, ενώ όσες μερίδες περισσέψουν τις παίρνει μαζί του για να τις μοιράσει σε όσους δεν έχουν ακούσει για το κέντρο του. Ο Krishnan κοιμάται πλέον στην κουζίνα του σωματείου, καθώς κάθε διαθέσιμο ποσό θέλει να πηγαίνει στον ωραίο αγώνα του. Μέχρι σήμερα έχει σερβίρει περισσότερα από 1,2 εκατομμύρια γεύματα στους αναξιοπαθούντες συμπολίτες του…

Marc Gold – Μπανγκόκ, Ταϊλάνδη κ.α.



Οργώνοντας την Ινδία το 1979, ο Gold συνάντησε μια γυναίκα που έπασχε από μια φριχτή μόλυνση στο αυτί. Την πήγε για βοήθεια, πλήρωσε 1 δολάριο για τα αντιβιοτικά της και άλλα 30 δολάρια για να της αγοράσει ένα ακουστικό βοήθημα. Ήταν η στιγμή που συνειδητοποίησε ότι μπορείς να κάνεις πολλά για τον άλλο με σχεδόν τίποτα! Επιστρέφοντας στις ΗΠΑ, έστειλε επιστολές σε 100 φίλους του, με τις οποίες τους ζητούσε δωρεές για το επόμενο ταξίδι του. Μέχρι σήμερα, ο Marc έχει κάνει 22 ανθρωπιστικές αποστολές σε 67 χώρες και έχει συγκεντρώσει ποσά 600.000 δολαρίων! Έχει αγοράσει για τον κόσμο τα πάντα: από ποδήλατα και μερίδες ρύζι μέχρι ραπτομηχανές, κουνουπιέρες και… σχολεία! Ως ιδρυτής πια του 100 Friends Project οργώνει παραγκουπόλεις, νοσοκομεία και ορφανοτροφεία ικανοποιώντας τις τρέχουσες ανάγκες…

Rick Hodes – Αιθιοπία



Το 1984, ο δρ. Rick Hodes πήγε στην Αιθιοπία για να βοηθήσει τον πληθυσμό κατά τη διάρκεια του μεγάλου λιμού. Παρά το γεγονός ότι προγραμμάτιζε να μείνει μόνο για έναν χρόνο, οι ακραίες ανάγκες περίθαλψης των ανθρώπων εκεί τον ανάγκασαν να μείνει «λίγο» παραπάνω: σήμερα, έπειτα από 3 δεκαετίες, ο γιατρός παραμένει στην Αιθιοπία και εργάζεται ακόμα στο νοσοκομείο της Αντίς Αμπέμπα! Έχει περιθάλψει χιλιάδες ανθρώπους, ενώ στον ελεύθερο χρόνο και τις διακοπές του πηγαίνει με το αυτοκίνητό του σε απομονωμένες κοινότητες για να προσφέρει κι εκεί το θεάρεστο έργο του…

Betty Makoni – Ζιμπάμπουε



Παρά το γεγονός ότι βιάστηκε στα 6 της και ορφάνεψε στα 9, η Makoni κατάφερε κάπως να παραμείνει δυνατή και να τελειώσει το σχολείο πουλώντας φρούτα. Το 1999 ίδρυσε λοιπόν το Girl Child Network (GCN) σε απάντηση των τεράστιων διαστάσεων που έχει πάρει το πρόβλημα της σεξουαλικής κακοποίησης στη χώρα. Με δραστηριότητες ακόμα και μέσα στα σχολεία, το κέντρο προσπαθεί να πληροφορήσει και να ενθαρρύνει τα κορίτσια να μιλήσουν για την κακοποίηση, την ίδια ώρα που λειτουργεί ξενώνες για τα θύματα και σχολικές δομές για τα παιδιά. Εξαιτίας μάλιστα του γεγονότος ότι η παιδική κακοποίηση φτάνει μέχρι και τα ανώτατα κλιμάκια της κοινωνίας της Ζιμπάμπουε, η Makoni έχει γίνει στόχος της κρατικής αυθαιρεσίας, ακόμα και δολοφονικών αποπειρών. Μέχρι σήμερα έχει σώσει περισσότερα από 7.000 παιδιά από την κακοποίηση, την παιδική εργασία, τους καταναγκαστικούς γάμους, την πορνεία και τους βιασμούς…

•Razia Jan – Αφγανιστάν



Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, περισσότερα από 185 καταγεγραμμένα περιστατικά συνέβησαν το 2012 από εφόδους σε σχολεία από ένοπλες ομάδες που αντιτίθενται στην εκπαίδευση των κοριτσιών. Η Razia Jan ακούει καθημερινά για επιθέσεις με βιτριόλι, ακόμα και για δηλητηριάσεις κοριτσιών για να μην πάνε σχολείο. Παρά τις σχεδόν καθημερινές απειλές, η ίδια ανοίγει τις πύλες του σχολείου της, Zabuli Education Center, κάθε σχολική μέρα, προσφέροντας ευκαιρία για δωρεάν γνώση σε 354 κοπέλες από 7 γειτονικές κοινότητες. Τα δίδακτρα μάλιστα για έναν ολόκληρο χρόνο κοστίζουν 300 δολάρια, χρήματα που μαζεύει μέσω δωρεών από τη ΜΚΟ της, Razia’s Ray of Hope…


   http://www.otherside.gr

Υ.Γ. Αν όλοι μας, μπορούσαμε να μιμηθούμε μικρές ή μεγάλες τέτοιες πράξεις (με ότι καλύτερο στοιχείο, διαθέτει ο καθένας μας) & χωρίς αναζήτηση ευσήμων, τότε σίγουρα θα είχαμε έναν πιο αρμονικό κόσμο.

Τρίτη, 11 Ιουνίου 2013

Μια διαφορετική προσευχή!

Το κείμενο που ακολουθεί είναι αναδημοσίευση από το ιστολόγιο http://lllazaros.blogspot.gr.
Ο ιδιοκτήτης του ιστοχώρου κάνει, όπως λέει ο ίδιος, μια ταπεινή προσπάθεια ορθόδοξης παρουσίας.
Ωφείλω να πω, πως κάθε φορά που θα τον επισκεφθώ, θα ηρεμήσω και θα γαληνέψω.
Η προσέγγιση του στην ορθοδοξία και όλα τα κείμενα του, πρεσβεύουν την αρχή και το τέλος της θρησκείας μας, ή καλύτερα την κινητήρια δύναμη των πάντων, την Αγάπη.
Σας παραθέτω λοιπόν την παρακάτω διαφορετική προσευχή, η οποία με συγκίνησε βαθιά και άνοιξε τη ψυχή μου.


Κύριε δώσε μου αυτά που δεν θέλει κανείς από εσένα



Θεέ μου δε σου ζητώ ξεκούραση και ηρεμία
Της ψυχής ή του σώματος...
Δεν ζητώ πλούτη, επιτυχία ή ακόμη υγεία.
Αυτά τα πράγματα τα ζητούν τόσο πολύ
Και άρα δε θα έχεις άλλα να δώσεις.
Δώσε μου Θεέ μου αυτά που σου έχουν περισσέψει.
Δώσε μου αυτά που κανένας δε θέλει από εσένα...
Και εδώ είναι αυτά που προσεύχομαι σε σένα Θεέ μου:
Να έχω το κουράγιο να μην αρκούμαι στην εύκολη λύση
Να μπορώ να προστατεύω τα ανέφικτα και υπερβολικά όνειρά μου και να μάχομαι για αυτά.
Να μην κάνω την παραίτηση επιλογή
Να μην θεωρώ το "αδύνατον" δεδομένο αλλά προσωρινό
Να είναι η έκπληξη ο σύμμαχος της αυριανής μου μέρας.
Η ήρεμη και σιωπηλή απελπισία να δώσει την θέση της σε ακατάπαυστο αγώνα ακόμα και αν δεν τον κερδίσω.
Να μην κάνω τον φόβο επιλογή, γιατί ο φόβος είναι φυλακή, που παγώνει την σκέψη και το συναίσθημα.
Να μπορώ να αντιστέκομαι στην εξαθλίωση του φόβου, γιατί ο έμφοβος άνθρωπος είναι ανελεύθερος άνθρωπος
Να ζω και όχι απλά να επιζώ
Να κρατάω την ελπίδα λάβαρο, ακόμη και αν όλα έχουν γύρω μου καταρρεύσει.
Να στέκει εκεί ματωμένη, σκισμένη, κουρελιασμένη ,να συντροφεύει την ψυχή μου και να οδηγεί τον αγώνα μου..

Αμήν.

Πιστεύω, η τόσο ιδιαίτερη προσευχή του, θα σας πείσει να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του lllazaros .
Καλή σας νύχτα.

Η δική μου ΑλφαΒήτα!

Καλό υπόλοιπο στη μέρα σας, φίλοι μου.
Τον περασμένο μήνα ,παρακολούθησα τις αναρτήσεις της φίλης, @iris: Η Ζωή είναι Ωραία (http://princess-airis.blogspot.gr/), σχετικά με το 24days Challenge, μια ιδέα εμπνευσμένη από την φίλη  myStick land.(http://mystickland.blogspot.gr)
Είναι ένα παιχνίδι, θα μπορούσα να πω, ένα παιχνίδι που έχει να κάνει με την έμπνευση λέξεων από κάθε γράμματα της Αλφαβήτου και η ανάλυση τους.

Κάθε  γράμμα, μια ανάρτηση.Κάθε γράμμα, σκέψεις και συναισθήματα, των ανθρώπων που ακολούθησαν την ιδέα της φίλης mystickland (ομολογουμένως, όμορφη ιδέα!!!!!).
Αναρωτήθηκα λοιπόν, ποιες θα ήταν οι δικές μου  πρώτες λέξεις ...όχι δεν έχω σκοπό να τις αναλύσω(τουλάχιστον προς το παρόν)..κι έτσι χθες το βράδυ, προέκυψε η δική μου αλφαβήτα.
Δεν έμεινα ώρα, να σκέφτομαι κάθε λέξη, έγραφα όποια μου ερχόταν πρώτη στο μυαλό.
Πάντως εμένα, η διαδικασία μου άρεσε και με χαλάρωσε.

Σας παραθέτω, λοιπόν, τ΄αποτελέσματα:
Αρμονία
Βυθός
Γαλήνη
Δημιουργία
Ενσυναίσθηση
Ζωή
Ήρωες
Θυσία
Ισορροπία
Καλλιτέχνης
Λάμψη
Μοναχικότητα
Νίκη
Ξέφωτο
Ομορφιά
Παράδοση
Ροή
Στιγμή
Ταξίδι
Υπομονή
Φτερά
Χαμόγελο
Ψυχή
Ωκεανός
Δεν ξέρω πως σας φάνηκε το αποτέλεσμα, αλλά ειλικρινά, τώρα που το ξαναβλέπω, θα ήθελα να σας γράψω, τι σημαίνουν αυτές οι λέξεις για μένα, κάποια στιγμή.
Ευχαριστώ πολύ, τα κορίτσια για την ιδέα, που μου έδωσαν.Είναι όμορφο, οι φίλοι να σου δείχνουν κάτι νέο, που αν και ίσως αυτονόητο, εσύ δεν είχες σκεφθεί ποτέ.
Σας φιλώ & να ξέρετε, ότι πάντα τα σχόλια σας, με κάνουν χαρούμενη.

Σάββατο, 8 Ιουνίου 2013

Λυπάμαι...... & Αλκυόνη!

Καλησπέρα σε όλους τους φίλους μου, στη γειτονιά των όμορφων ανθρώπων!!!
Το ΄χω πει? Δεν ξέρω...αν το 'χω πει, απλά θα το ξαναπώ..λατρεύω τα βιβλία, λατρεύω το διάβασμα,
...εξάρτηση και πάθος μεγάλο!
Στα αγαπημένα μου βιβλία, ανήκουν όλα τα βιβλία της Αλκυόνης Παπαδάκη.
..για απόψε λοιπόν, ένα απόσπασμα της, που αν κατείχα το μέγεθος της τέχνης της, μπορούσα να έχω γράψει εγώ...

«Άσχετο, αλλά:
Ποτέ μου δεν αγάπησα τους θριαμβευτές. Τους τροπαιούχους.
Πάντα με φοβίζει το ποδοβολητό των καβαλάρηδων.
Αγάπησα τους μοναχικούς. Τους ορειβάτες. Τους κουρασμένους παλιάτσους.

Αγάπησα αυτούς που έχουν ένα στυφό χαμόγελο και ψάχνουν ένα ανθισμένο κλαδί, για να ενωθούν ξανά με τη ζωή.
Αυτούς που όταν γλιστρήσουν στη λακκούβα με τα λασπόνερα, γελάνε με το χάλι των ποδιών τους.
Καθόλου δε λυπάμαι που με πέταξε έξω από τη δεξίωση ο πορτιέρης, γιατί δε φορούσα το κατάλληλο ένδυμα.
Λυπάμαι μόνο που σπατάλησα πολύτιμο χρόνο, ψάχνοντας τις λάθος διευθύνσεις, που μου είχαν χώσει στην τσέπη διάφοροι επιτήδειοι.
Λυπάμαι μόνο που δεν μπορώ πια να φοράω κατάσαρκα το βλέμμα των ανθρώπων.»Α.Παπαδάκη.

Καλό σας βράδυ και να έχετε μια όμορφη Κυριακή. 

Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2013

Μια συγκινητική ιστορία!Αξίζει!

Καλημέρα , φίλοι μου.
Την παρακάτω ιστορία που θα διαβάσετε, μου την έστειλε στο e-mail μου, μια πολύ καλή μου φίλη.
Προσωπικά, με συγκίνησε πολύ και ένιωσα δέος, μπροστά στους ανθρώπους - εκπαιδευτικούς που γνωρίζουν ότι εκτελούν λειτούργημα και όχι επάγγελμα.
Κάπως έτσι σφυρηλατούνται χαρακτήρες μέσω χαρισματικών εκπαιδευτικών.
Ελπίζω να σας πει αυτή η ιστορία, όσα είπε και σε μένα.

Καθώς στεκόταν μπρος στην τάξη της την Ε' δημοτικού, την πρώτη ημέρα του σχολείου η κυρία Τζοβάννα είπε στα παιδιά ένα ψέμα.

Όπως οι περισσότερες δασκάλες, κοίταξε τους μαθητές της και είπε ότι τους αγαπούσε όλους το ίδιο.
Αλλά αυτό ήταν αδύνατον, διότι εκεί στην μπροστινή σειρά, βυθισμένο στο κάθισμά του ήταν ένα μικρό αγόρι, ο Μάνος Μανούσας.
Η κυρία Τζοβάννα είχε παρακολουθήσει τον Μάνο την προηγούμενη χρονιά και είχε προσέξει ότι ο Μάνος δεν έπαιζε καλά με τα άλλα παιδιά.
Τα ρούχα του ήταν τσαλακωμένα. Πάντα φαινόταν ότι χρειαζόταν μπάνιο. Και ο Μάνος μπορούσε να είναι πολύ δυσάρεστος.
Στο σχολείο που δούλευε η κυρία Τζοβάννα έπρεπε να επιθεωρήσει του κάθε μαθητού το ιστορικό.
Άφησε του Μάνου το ιστορικό να το διαβάσει τελευταίο. Όταν όμως διάβασε το ιστορικό που έγραφαν οι προηγούμενες δασκάλες έμεινε έκπληκτη!
Η δασκάλα της Α' δημοτικού έγραφε: «Ο Μάνος είναι ένα φωτεινό παιδί με έτοιμο πάντα το χαμόγελο.
Κάνει τις εργασίες του σωστά και προσεγμένα, και έχει καλούς τρόπους. είναι χαρά να τον έχουμε κοντά μας».
Η δασκάλα της Β' δημοτικού έγραφε: «Ο Μάνος είναι άριστος μαθητής.
Αγαπητός από τους συμμαθητές του, αλλά φαίνεται προβληματισμένος εξ αιτίας της μητέρας του που έχει μια ανίατη ασθένεια, η ζωή στο σπίτι θα είναι δύσκολη».
Η δασκάλα της Γ' δημοτικού έγραφε: «Ο θάνατος της μητέρας του ήταν πολύ σκληρός και οδυνηρός για αυτόν.
Προσπαθεί να κάνει καλά τις εργασίες του, αλλά ο πατέρας του δε δείχνει πολύ ενδιαφέρον.
Η ζωή του σπιτιού σύντομα θα τον επηρεάσει εάν δε παρθούν ορισμένα μέτρα».
Η δασκάλα της Δ' δημοτικού έγραφε: «Ο Μάνος έχει αποσυρθεί και δεν δείχνει ενδιαφέρον για το σχολείο. Δεν έχει πολλούς φίλους και πολλές φορές κοιμάται στην τάξη».
Διαβάζοντας όλα αυτά η κυρία Τζοβάννα κατάλαβε το πρόβλημα και ντράπηκε πολύ για τον εαυτό της.
Αισθάνθηκε ακόμη χειρότερα, όταν οι μαθητές της της έφεραν χριστουγεννιάτικα δώρα. Όλα ήταν διπλωμένα σε πολύχρωμα χαρτιά με ωραίους φιόγκους, εκτός από του Μάνου.
Το δώρο του ήταν άγαρμπα διπλωμένο σε μια καφετιά χοντρή σακούλα του μανάβη. Η κυρία Τζοβάννα δυσκολεύτηκε να το ανοίξει εν μέσω των άλλων δώρων.
Μερικά παιδιά άρχισαν να γελάνε όταν έβγαλε από τη σακούλα ένα βραχιόλι που λείπανε μερικές από τις ψεύτικες αδαμάντινες χάντρες και ένα μπουκάλι ένα τέταρτο γεμάτο άρωμα.
Αλλά έπνιξε τα γέλια των μαθητών καθώς είπε θαυμαστικά πόσο όμορφο ήταν το βραχιόλι φορώντας το στο χέρι της και βάζοντας μερικές σταγόνες στον καρπό του χεριού της.

Ο Μάνος έμεινε λίγο παραπάνω στο σχολείο στο σχόλασμα για να πει «κυρία Τζοβάννα σήμερα μυρίζατε όπως ακριβώς μύριζε η μαμά μου».
Όταν έφυγαν τα παιδιά έκλαιγε για περίπου μισή ώρα. Από εκείνη την ημέρα η κυρία σταμάτησε να διδάσκει ανάγνωση, γραφή και αριθμητική.
Έδειχνε ιδιαίτερη προσοχή στο Μάνο. Καθώς δούλευε μαζί του το μυαλό του ζωντάνευε. Όσο πιο πολύ τον ενθάρρυνε τόσο πιο γρήγορα ανταποκρινόταν.
Έως το τέλος του χρόνου ο Μάνος είχε γίνει ένα από τα πιο έξυπνα παιδιά της τάξης του, και παρόλο το ψέμα ότι θα αγαπούσε όλα τα παιδιά
το ίδιο η κυρία Τζοβάννα ευνοούσε τον Μάνο ιδιαίτερα.
Μετά από ένα χρόνο βρήκε ένα σημείωμα κάτω από την πόρτα της. Ήταν από τον Μάνο. Της έλεγε ότι ακόμη ήταν η καλύτερη δασκάλα που είχε ποτέ στη ζωή του.

Πέρασαν έξι χρόνια πριν πάρει άλλο σημείωμα από τον Μάνο.
Της έγραφε ότι τελείωσε το Λύκειο και ήταν τρίτος στην τάξη του, και ότι ακόμη ήταν η καλύτερη δασκάλα που είχε ποτέ στη ζωή του.
Μετά τέσσερα χρόνια πήρε άλλο ένα σημείωμα που της έλεγε ότι παρόλο που τα πράγματα ήταν αρκετά δύσκολα κατάφερε
να επιμείνει και να συνεχίσει τις σπουδές του, και ότι σύντομα θα αποφοιτούσε από το πανεπιστήμιο με τις μεγαλύτερες διακρίσεις.
Την διαβεβαίωνε ότι αυτή ήταν η πιο αγαπητή δασκάλα που είχε σε όλη του την ζωή.
Πέρασαν ακόμη τέσσερα χρόνια και έφτασε ακόμα άλλο ένα γράμμα.
Αυτή τη φορά εξηγούσε ότι αφού πήρε το δίπλωμά του αποφάσισε να προχωρήσει πιο πολύ και να κάνει διδακτορικό.
Στο γράμμα εξηγούσε ότι αυτή παρέμεινε η πιο καλή και αγαπητή δασκάλα που είχε ποτέ στη ζωή του.
Μα τώρα το όνομά του ήταν πιο μακρύ Dr. Εμμανουήλ Σ. Μανούσος.
Η ιστορία δεν τελείωνε εκεί. Υπήρξε ακόμη ένα γράμμα εκείνη την άνοιξη. Ο Μάνος της ανακοίνωνε ότι είχε γνωρίσει μια υπέροχη κοπέλα την οποία θα παντρευόταν.
Της εξηγούσε ότι ο πατέρας του είχε πεθάνει πριν μερικά χρόνια και αναρωτιόταν αν θα συμφωνούσε να παραβρεθεί στο γάμο και να καθόταν στη θέση της μητέρας του γαμπρού.
Βεβαίως η κυρία Τζοβάννα δέχτηκε. Μαντέψτε! Στο γάμο φορούσε εκείνο το βραχιόλι που της είχε δωρίσει κάποια Χριστούγεννα - χρόνια πίσω.
Ναι, εκείνο το βραχιόλι που έλειπαν οι αδαμάντινες πέτρες.
Και βεβαιώθηκε ότι φορούσε το ίδιο άρωμα που θυμόταν ότι φορούσε η μητέρα του Μάνου στα τελευταία τους Χριστούγεννα μαζί.
Όταν συναντήθηκαν αγκαλιάστηκαν με στοργή. Ο κύριος Μανούσος ψιθύρισε στο αυτί της κυρίας Τζοβάννας «Σας ευχαριστώ κυρία Τζοβάννα που πιστεύατε σε μένα.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που με κάνατε να νιώθω σπουδαίος και μου δείξατε πως εγώ μπορούσα να διαφέρω».
Η κυρία Τζοβάννα με δάκρυα στα μάτια ψιθύρισε: «Μάνο μου λάθος κατάλαβες.
Εσύ ήσουν που δίδαξες σε εμένα πώς να διαφέρω. Δεν ήξερα πώς να διδάσκω μέχρι που σε γνώρισα.
Σε παρακαλώ να θυμάσαι πως ό,τι κι αν κάνεις, όπου κι αν πας θα έχεις την ευκαιρία να αγγίξεις ή και να αλλάξεις τη σκοπιά, την άποψη ενός ανθρώπου.
 Και όταν το κάνεις σε παρακαλώ προσπάθησε να την κάνεις θετική."

Τα δικά μου μάτια γέμισαν δάκρυα και η ψυχή ευγνωμοσύνη, που ακόμα υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι, γιατί η ιστορία είναι αληθινή (απ όσο τουλάχιστον γνωρίζω) και ακόμα μια φορά μετανιώνω που δεν έγινα εκπαιδευτικός.
Τα φιλιά μου και την αγάπη μου σε όλους σας.

Κυριακή, 2 Ιουνίου 2013

Καλό Μήνα και Καλό Καλοκαίρι!!!!

Αγαπημένες μου,
Επίσημα ήρθε  το καλοκαίρι, αν και ο καιρός μας αντιστέκεται λιγάκι, αλλά που θα πάει? 
Ας έχουμε ένα όμορφο καλοκαίρι, όσο το δυνατόν πιο ξένοιαστο, ανάλογα με τις δυνατότητες μας.
Άλλωστε η Πατρίδα  μας αγαπάει πολύ, το καλοκαίρι και το καλοκαίρι της το ανταποδίδει.
Τόσο μπλε!!!!!Ουρανός & θάλασσα.
Φίλες μου, για φέτος όποτε μπορούμε ας ξαναγίνουμε παιδιά, ας φτιάξουμε χάρτινα καραβάκια, ας τα γεμίσουμε όνειρα... και ας τα αφήσουμε να ταξιδέψουν στο απέραντο γαλάζιο!
 ..και ένα τραγούδι από την αγαπημένη Άλκηστις Πρωτοψάλτη, άκρως καλοκαιρινό!!!!!
...& μη ξεχνάτε αγαπημένες μου, να ζείτε και να ονειρεύεστε!!!!